Jende likidoaren lekukotasuna jaso du Nerea Arrienek, perspektiba ariketa bat eginez

  • Jende likidoaren lekukotasuna jaso du Nerea Arrienek, perspektiba ariketa bat eginez
naiz.eus

  • DataMaiatzak 4
  • Gaia Literatura

Nerea Arrien Elordi lekeitiarraren ‘Jende likidoa’ (Erein) ipuin liburu bat da, baina nobela batek bezala, giro bat sortzen du, Zigmunt Baumanen modernitate likidoarena. Etxeetan bezala, tabike hutsek banatzen dituzte narrazioak eta bizilagunen hotsak entzuten ditugu, baita haiek gureak ere.

Itsas mitologiatik urrun dabiltzan uretan aurki ditzakezu Nerea Arrien Alordiren ‘Jende likidoa’ (Erein) liburuko protagonistak. Ahab kapitaina eta Moby Dicken epikaren ifrentzuan. Txitxarro arruntaren edota zilar arrain ziztrinaren parean. Egileak adierazi bezala, «domestikoak» dira, baina ez horregatik sinpleak edo xaloak. Amonak beti esaten zion: «Ez jarri hori, sinplea politena da beti». Idazle lekeitiarrak hortik ihes egin du, domestikotasun horretan lore arraroak jarriz; «sofistikazio puntu bat».

Astelehen honetan Donostiako Udal Liburutegian Inazio Mujika editorearekin batera egindako aurkezpenean, «perspektiba ariketa» gisa definitu du Arrienek bere obra. Hasieran begiralea kanpokoa da, era orokorrean begiratzen du Zigmunt Baumanen marea likidoa. Hortxe ikusiko ditu gizarte likidoaren gaiak, liburuaren habe izango direnak: maitasun likidoa, polimaitasuna, ezerezaren sentsazioak, bakardadea, irudiaren tirania…

«Perspektiba hori aldatzen joango da, zoom batekin hurbilduko gara marea likidora eta jende likidoa aukeratuko dugu, pertsonaia bakoitza hartuko dugu. Guztiek dute kanpo azal edo geruza amankomun bat: herratiak, zalantzatiak dira, eta alderrai ibiliko dira. Kanpo geruza hori iragazkorra izango zaie, beraien minak, bideak, pozak, bustita egongo dira garai likido hauetako gaiekin», adierazi du Donostian bizi den eta bertan irakasle aritzen den idazleak.

Informazio osoa iturriaren webgunean irakurri

Euskadi, auzolana