2026ko "9 eguzki" zikloaren barne.

Ainhoa Escalada artistak zinema mutua, moda eta pintura uztartzen dituen pieza hibrido bat aurkezten du, erabateko eraldaketaren ekintza batean. 45 minutuko film labur baten bidez, lanak protagonistaren bizi-zikloa kontatzen du —jaiotzatik heriotzara—, eklipsearen faseak haren bilaketa espiritualaren eta nortasuna eratzen duten gizarte-eraginen metafora gisa erabiliz. Aldi berean, zuzeneko erritual batean, artistak pantailan agertzen diren jantziak mihisean esku hartu eta finkatzen ditu, haien jatorrizko erabilgarritasuna desaktibatuz eta atzeraezinezko obra plastiko bihurtuz. Keinu horrek "eklipse material" bat eragiten du: eguneroko objektuak bere funtzio erabilgarria ezkutatzen du, arte bihurtuta berragertzeko.

Ekintza argiaren itzulerarekin amaitzen da, filmaren amaiera eta obra plastikoaren sorrera une berean uztartuz. Horrela, materiaren mugak gainditzen dituen pieza bat sortzen da, eta gogorarazten digu desagerpena ez dela amaiera, baizik eta existentzia modu berri eta sakonago baterako lehen urratsa.