Lodia naiz, euskalduna, marikoia, betaurrekoduna eta asmatikoa. Hori hasteko bakarrik. Imajinatu nire haurtzaroa. Bullying-a aurpegian tatuatuta neukan. Nazionalitate bikoitza daukat: Gernikakoa
eta Bermeokoa naiz, baina Gernikak historia gehiago dauka… eta errima hobea.
Beti gustatu izan zaizkit Eurovisión, Marta Sánchez eta tontakeriak egitea; horregatik, txikitan galdetzen zidatenean zer izan nahi nuen handitan, nik erantzuten nuen: “teatreroa”. Eta teatrero
bihurtu nintzen.
Denek zekiten ni gaya nintzela, nik izan ezik. Marika, marikita, bujarra, sarasa, nenita, nenaza, manflorita, trucha… denetarik deitu didate. Hain erraza denean nire izenez deitzea: Mitxel.
Hori guztia eta beste zorakeria batzuk kontatuko dizkizut umore handiz eta abesti batekin edo bestearekin “Marika de Gernika” lanean. Ikusten? Errima hobea dauka.
