Ikuskizun honek Cervantes eta Shakespeareri buruz hitz egiten du, baina, batez ere, existitzea posible egin zutenei buruz hitz egiten du. Urrezko Mendeaz eta oraindik ere garaikidea den zauriaz hitz egiten du.
Trujamana bizitza osoa besteen ahotan hitzak jarriz igaro duen gizona da: hizkuntzen arteko bitartekaria, munduen artekoa, bera bezalako norbait erdian izan gabe begietara inoiz begiratu ez duten egileen artekoa. Ikusezina ofizioz. Behar beharrezkoa.
Gaur gauean, lehen aldiz, bere izenean hitz egitea erabaki du. Berandu dator… baina badator. Eta jendearen aurrean egiten du, orainaldian.
Aitortu gabe kultura, gizarte edo sormen zirkulazioa ahalbidetzen dutenengan jartzen du arreta lanak.
Hitzak etengabe mugitzen, eraldatzen eta bironartzen diren mundu batean, bitartekari ikusezinaren figura erabakigarri bihurtzen da.
