Thierry Biskari: El arte tiene que abrir un espacio que todava no existe

  • Thierry Biskari: El arte tiene que abrir un espacio que todava no existe
    BOB EDME
berria.eus

  • Fecha16 de Octubre
  • Temática Música

Duela bi urte 'Manez eta kobreak' plazaratu ondoan, bigarren diskoa egin berri du Biskarik bere izenean: 'Muda'. Bizi izandako «bilakaerak eta iraultzak» musikatu dituela esan du.

Azalberritzea da mudatzea; iraganaren zati bat utzi, eta aitzina begiratzea; «amore ematen jakitea». Eta berak bizi izan duen muda kontatu eta kantatu nahi izan du Thierry Biskarik (Anhauze, Baxenabarre, 1976), kaleratu berri duen Muda diskoan. Izen artistiko gisa, aitatxirena hartua zuen bere bakarkako lehen diskoan: Manez. Sustraiak omenduz, ahaide, auzokide eta adiskide batzuen bizi parteak kontatu zituen; «lurrarekin eta komunitatearekin» zuen harremana aipatzen zuen. Orain, aitzina pauso bat da Muda, eta hamaika kantetan, «itxaropena» eman nahi du Biskarik.

Disko hau zer da zuretzat?

Lehen diskoan aipatzen nituen barnealdea eta etxaldearen segida, 1980ko eta 1990eko hamarkada, ene haurtzaroa eta nerabetasuna. Disko honek ene bizitzako beste garai bat aipatzen du, zeinean barneko lanak aipatzen ditudan. Kantuak bildu ditudanean, begi bistakoa izan da mudaren gaia. Azkenean, lotura egin dut ene bizitza pertsonaleko gauzekin eta entzun ditudan istorio batzuekin. Ez dira denak ene istorioak, baina denek dute oihartzun bat ene baitan.

Bizi izandako aldaketen isla da?

Hori da. Orain, lasaiago bizi naiz. Barne prozesu baten isla da. Mina bada, baina gaur hobeki naiz.

Esperantza eman nahi zenuen.

Bai, hori da mezua. Gaiak biziki pisuak izanik ere, bada goxotasun bat musikan, melodietan, harien bidez... Itxaropena erakusteko. Jendeari esperantza mezu bat ematea bilatzen dut, gauza dramatiko horretara erori gabe.

Amodio istorioak, hausturak, izan dituzun minak eta zauriak aipatu dituzu... Nola bizi duzu hain intimoak zaizkizun gaiak publikoki zabaltzea?

Galdera ona da. Ez dakit... Ez dakit zer ekartzen didan. Pertsonalki, pentsatzen dut orrialde bat pasatzea bezala dela. Baina egia da duda anitzekin egin dudala, beldurrarekin ere. Ez nekien zentzurik ba ote zuen jendearekin hori partekatzeak. Halarik ere, lehen kontzertuak lasaitu nau, Iruñean. Jendea jarririk zegoen, maskararekin, eta uste nuen jendea joanen zela... Baina ez.

Zergatik joanen ziren?

Beldur nintzen sobera zaila izanen zela, ilunegia. Muda... Bortitza da. Bizitza hau zaila da. Eta nik hori kontatzen dut. Emozioak partekatzen ez diren leku batetik heldu naiz: familian, herrian... Horrela da, eta hunkigarriak dira; badute beste manera bat gauzen errateko. Baina zaila da. Eta giro horretan, zaila izan zait jakitea nor nintzen eta nor izan nahi nuen. Orain, ez naiz kukutzen. Beraz, biluzten naiz baina ez da hain lanjerosa ere. Eta artistikoa da; beraz, bakoitzak nahi duen bezala ulertzen ahal du. Egia da musikalki badela ezberdintasun bat lehen diskoarekiko, eta horrek beldurra sortzen zidan. Hau ez da lehena bezain arina, aise sakonagoa da. Jeremy Garatek lan handia egin du.

Leer información completa en el sitio web de la fuente

Euskadi, bien comn