La violencia de no poder denunciar

  • La violencia de no poder denunciar
berria.eus

  • Fecha24 de Febrero
  • Temática Literatura

Francisco Castroren 'Isiltasun urte luzeak' argitaratu du Alberdaniak, Mitxel Muruaren itzulpenarekin. 36ko gerratik gaurko egunetara datorren hari batek josten du eleberria
 
«Askotan esaten da nobela gehiegi daudela gerra zibilaren inguruan. Baina nik bi gauza esango nituzke: hau ez dela gerraren gaineko nobela bat, istorio guztia dagoen markoa dela gerra; eta, batez ere, asko dugula oraindik errebisatzeko gure historiaren inguruan». Egiteko horretan idazleek ere beren ardura dutela uste du Francisco Castro idazle galiziarrak (Vigo, 1966), eta hor kokatu du bere nobela berria: Isiltasun urte luzeak. Mitxel Muruak euskaratu du, eta Alberdaniak argitaratu.

Tantos anos de silencio da eleberriaren jatorrizko izena, eta azken hitzari, isiltasunaren ideiari, jarri dio azpimarra egileak: «Bando garailekoek hori nahi izan dute: isiltasunaren kontakizun bat inposatu. Biktimei lur tonak jaurti zitzaizkien gainera, eta lurra bota ez zitzaienei isiltasuna jaurtitzen zaie, hitz egin ezina». Baina hitza «sendagarria» da idazlearentzat, eta, horregatik, garrantzia eman dio liburuan. Pertsonaia baten bitartez egin du: Ramon Gandara poeta errepresaliatuaren bitartez. Pertsonaia nagusietako bat da hura, Dario Rocha militar frankistarekin batera. Umezurtzak dira biak, Emilio Varela medikuaren etxean hazitakok. «Ogia bai, baina ametsak eta hitzak ere» eman zizkien jaten hark, liburuan esaten denez. Denborak aurrera egingo du, ordea; egoera politikoa irauli egingo da, eta biak medikuaren alabarekin maiteminduko dira, Ana Varelarekin. Pisua hartuko du horrek kontakizunean. Castro: «Esango nuke batez ere maitasun nobela bat dela hau. Errepublika eta haren idealak maitasun idealak izan ziren: gizateria, kultura, hezkuntza... Faxismoak aurrean eraman zuen guztiarekiko maitasuna».

Leer información completa en el sitio web de la fuente

Euskadi, bien comn