2026ko Egia Dantzan jaialdiaren barruan.
Kalearen erabilera aldarrikatzeko asmoz, soinuak hartzen du protagonismoa. Espazio publikoa ospakizun eta topaketarako gune bihurtuz. Soinu-espazioa zuzenean, ikusleen aurrean sortzen da. Musikaria, agertokian bertan, eszena bakoitzari bere kolorea eta tonua marraztuz, eszenaren jabe bihurtzen da, une bakoitza gidatuz eta eraldatuz. Bozgorailuek—megafoniakoak, musika eta ahotsa indartzeko bezainbeste, kolektibotasuna eta ospakizuna zabaltzeko tresna direnak—joko-esparru bizidun bihurtzen dira. Dantzarien eskuetan, espazioa zeharkatu eta unea partekatzeko gonbite bihurtzen dira.
Fitxa artistikoa:
Ba al dago denontzako lekurik bizitza honetan? Batzuetan badirudi leku hori galdu egiten dugula edo kendu egiten digutela. Bizitzari nola aurre egiten diogunari buruzko hausnarketa bat da: nola? Elkarkidetzan.
Ardatz nagusia belaunaldien arteko topaketa da, pertsonen arteko lotura horizontalak sortuz.
Bizitzaren hainbat eremutan okupatzen dugun espazioari buruzko hausnarketa da; konfort-eremutik irten eta topaketa berriak, ilusioak eta pentsatzeko modu berriak sortzeko aukerei espazioa ematen diegu.
Inklusibotasunaz hitz egin beharrean, sentitzen dugunari baimena ematen diogu.