Pieza honetan, 40 urte inguruko mutil batek eta bere alter- egoak, Barbiek, bere nekropsia propioa egingo dute, bizitza. Horrela, txikitan izan zen bezala azalduko dute, nola bizi izan zituen nerabezaroa eta heldutasuna, nola eragin zioten irakasleek, aitak, aitona-amonek, lagunek eta gainerako figura maskulinoek. Nola joan den jakiten joango dira bere maskulinitatea osatuz, Barbiek nekropsia leherrarazi arte.

"Lo peor que le puede pasar a un niño" eraikuntza aztertzen duen proposamen eszeniko bat da — eta maskulinitatea deseraikitzea, bizipen pertsonal kolektibo batetik abiatuta. Obra haurtzarotik inposatu zaizkigun identitateari, bitarteari, gorputzei eta genero-rolei buruzko galdera deserosoak planteatzen ditu. Pieza ausarta, gogoetatsua eta beharrezkoa, ikuslea interpelatzen duena eta bere ziurtasunak berrikustera gonbidatzen duena.