2026ko Dirdir jaialdiaren barne.
Amorante Iban Urizar etnomusikologo eta multiinstrumentistaren proiektu pertsonala da. Ausarta eta ikonoklasta, inprobisazio zalea, beti bere tronpeta bereizezinarekin, bere nahasketa-pedalekin, bere harmonium indiarrarekin eta sintetizadore txiki batekin lagunduta, abangoardia eta mestizaje kutsua duten konposizioei ematen die forma; orainaren, iraganaren eta etorkizunaren kutsua dutenei. Jakintza entziklopedikoa du, baina oinak lurrean, hurbilketa handiusteetatik ihes egiten du gipuzkoarrak, eta musika herrikoia, zintzoa eta kalitatekoa sortzen du. Aurreiritzi guztiak aparte utzi eta bere instrumentu anitzen sonoritateari emandako aparteko nahasketak egiten ditu, euskaraz.
Orkestra-gizon digital honek “Los Pájaros” izango du aurrez aurre, Alfred Hitchcocken lan enblematikoetakoa. Film ezagunak soinu-banda ausart eta ameslaria du: zuzendari britainiarraren iritziz, txorien soinu naturala ez zen berak nahi zuen bezain aztoragarria, eta ikusle sineskorrek hegaztien soinua dela pentsatuko dute, baina, izatez, ustekabeko musikako benetako sinfonia da, Bernard Herrmann maisuak egina, musika tresna elektronikoa den trautonio baten laguntza bakarraz. Amorantek bere musika interpretatuko du, filma ematen ari diren bitartean, eta bestelako zentzua emango dio, bere intentsitatea eta ezinegona indartuz.
Alfred Hitchcock. AEB, 1963, 119′. Jatorrizko bertsioa, gaztelaniazko azpitituluekin.
Melaniek, San Frantziskoko gizarte-maila altuko gazte aberats eta esnob batek, kasualitatez ezagutu du, txori-denda batean, Mitch Brenner abokatua. Brenner-ek prentsaren bidez ezagutzen du Melanieren bizitza zoroa eta axolagabe tratatu du eta dendatik alde egin duenean, Melanie nahiko haserre geratu da. Melanie ez dago horrelako tratua jasotzera ohituta, eta perikito batzuk enkargatuko ditu eta Mitchen amaren etxera joango da, Bodega Bayra. Iritsi bezain laster, txoriak, erotuta, bertako biztanleak basati erasotzen hasiko dira. Egoera larriagotu egingo da orduek aurrera egin ahala.
