Ez da istorio bat, ez da obra bat. Testuen zatiak dira, eguneroko ebakin txikiak, ahots bortitzak, pentsamendu basatiak, giza izaeraren bat-batekoak. Kronikak hutsalak izan litezke, kalean entzuten ditugu, jendearen kexan.
Hormen atzean edo zure bizilagunaren etxean gertatzen dira. Espaloietan ikusten ditugu, garrantzirik eman gabe, eta garrantzitsuak izan arren, hain dira iheskorrak, ezen ez baitute historiarik egiten. Eta hori egitea lortzen dutenak, komunikabideren batean islatzea lortzen dutenak, zenbatu egiten dira eta ordu gutxitan ahazten dira. Beste batzuk garrantzitsuak dira bizi dituenarentzat eta ez beste inorentzat. Konfrontazioak egiteko materiala da, izenik gabeko pertsonaiei ahotsa emateko. Hitz egin diezaieten, hormen kontra leher daitezen, lorerik gabe, makilajerik gabe.
Maitasun istorioak, eta desamodioa, dirua, gauza klasikoak; azken finean, hemen kontzentratuta dauden eguneroko bizitzako gauzak. Bortxa egun osoetan, gau osoetan.